De Jan van Dijk Paasdrive

 

Het is dinsdag, 26 maart 2013, en ik ben getuige van een bijzondere avond in het Gemeenschapshuis Geldrop. Blijkbaar is er op deze avond door BC CULBERTSON een paasdrive georganiseerd waar een groot aantal leden van deze club een kaartspelletje gaan doen. Natuurlijk mag ik, de Paashaas, daar natuurlijk niet ontbreken. Maar het leuke is, dat niemand me deze avond zal zien! Onzichtbaar hups ik door het lokaal waar door de organisatie tafels gedekt zijn met mooie groene kleedjes, speelkaarten in doosjes en zogenaamde “biedboxen”. Ik snap de bedoeling nog niet helemaal, maar ik kan al wel zien dat de organisatie hier veel tijd in gestopt heeft.

 

Tevreden worden de leden bij binnenkomst ontvangen en krijgen ze een briefje met daarop een tafelnummer, aangevuld met een omhoog, twee omhoog, drie omlaag, etc. Iedereen hangt zijn of haar jas in de garderobe, haalt snel nog even een kop thee of koffie aan de bar en loopt dan naar de toegewezen tafel. Ik kijk nog eens rond en vraag me af wat gaat er gebeuren. Blijkbaar weet de rest wel wat de bedoeling is. Ik hoop dat ik dit in de loop van de avond ook zal ontdekken.

 

Stiekem hups ik door de zaal en ik begeef me naar het podium. Jan komt naar het podium toegelopen, klimt de drie treden op, kijkt de zaal in en zegt: “Goedenavond allemaal!” Aan de hand van een van de briefjes legt Jan nog eens uit wat de bedoeling van de avond is en hoe er gespeeld en geteld moet worden. Stiekem kijk ik ook op het briefje, over de schouder van Jan mee, maar ik snap er eerlijk gezegd niets van. Ben ik de enige die het niet snapt? Ik kijk de zaal in en zie mensen naar het briefje in hun hand zitten staren en hoor ook hun hersens kraken. Totdat iedereen opeens dezelfde gedachte krijgt: laten we maar gewoon gaan spelen.

 

Ik probeer naar een ander gedeelte van de zaal te hupsen, maar blijf met mijn mandje met eieren hangen achter allerlei prijzen die op het podium staan opgesteld. Gelukkig breek ik niks van al dat moois en merkt verder ook niemand mij op. Ja, één iemand kijkt even mijn kant op, maar het kan ook zijn dat die gewoon in gedachten verzonken is. Ik tel eens goed alle prijzen en bedenk: wat er ook gebeurt, wat voor spel ze spelen, iedereen gaat aan het eind met een prijs naar huis! En het maakt zo te zien niet uit welke prijs je hebt, want ze zijn allemaal even mooi. Ik spring nog even verder naar een andere tafel waar vier personen zitten en waar net een spel begint.

 

Het begon allereerst nog heel gezellig. Er werd leuk met elkaar gepraat. Maar opeens begonnen ze allemaal tegen elkaar op te bieden. De sfeer lijkt ineens grimmig te worden. Eén van de personen gooit zelfs zijn kaarten op tafel en zegt verder niets meer! Degene tegenover hem gaat dan maar alleen verder en zegt heel agressief, met een blos op de wangen (ik denk vanwege de spanning): “die kleine schoppen” en dan “die hoge schoppen”. Zitten we nu ineens bij een voetbalwedstrijd of kickbokspartij??? Ik ga maar snel bij de andere tafels kijken. Nadat er drie spellen gespeeld zijn moeten er punten aan elkaar toegekend worden. Zijn het nu twee, drie of zes punten? Of toch niet? Direct wordt Jan geraadpleegd, die het  probleem meteen oplost.

http://www.knutselidee.nl/pasen/paashaasmandje.gif

Na de vijfde ronde kondigt Jan een pauze aan. Lekker, denk ik. Even uitrusten. Maar nee hoor, want daar komen schalen met heerlijke hapjes, die op een voortreffelijke manier zijn klaargemaakt door de activiteitencommissie. Er wordt volop gesmikkeld en gesmuld. Ik begin er zelf nu toch ook plezier in te krijgen en denk te weten wat de bedoeling van de avond is. Ik hups, met een lach op de mond, naar tafel 5 en zie dat het er daar wel erg frivool aan toe gaat. Een man zegt tegen een dame, die tegenover hem zit: “Wilt u al uw moois op tafel leggen?” De dame antwoordt: “Vindt u ze niet prachtig?” Tijdens het spelen wordt er ook nog gefluisterd “tweede man laag” en “derde man doet wat hij kan”. Ik snap er weer niets van en hups snel weg nadat ik iemand hoor praten over een prachtige opening en een kale heer, die de vrouw had gedekt! Ik schaam me de oren van mijn hoofd (en dat is knap in mijn geval) en vertrek.

 

Maar net voordat ik de uitgang bereik, kijk ik toch nog een keer om. Ik zie allemaal blije mensen die door Jan en Giel naar voren groepen worden om een prijs af te halen. Ik besef me dat het allemaal een spel is, waar iets mee gewonnen kan worden. De sfeer is opperbest en zo neem ik zeer tevreden afscheid van de Jan van Dijk Paasdrive 2013. Ik bedank nog even Jan van Dijk, de organisatie en de activiteitencommissie voor het vele werk dat zij verzet hebben om deze drive te laten slagen. Maar ze horen me niet. Het is daarom maar goed dat we dit clubblad hebben…

 

 

 

Groetjes  

De Paashaas

(WS)